Wat ik de vorige keer al dacht is waarheid geworden. De kermis, de afsluitende schoolfeestjes en vooral niet naar de sportschool gaan heeft zijn vruchten afgeworpen. De laatste weging kwam uit op 99 kilo. Ik ben dus weer waar ik anderhalve maand geleden ook al was. De weging was wel een reality-check en we moeten weer serieus aan de slag. Daar ben ik dan ondertussen ook mee begonnen. In de tripjes naar de sportschool komt weer wat regel-maat.

Helaas ga ik deze zomer niet meer op vakantie, gelukkig is dit wel goed voor mijzelf, omdat ik weet hoe het er vakantie aan toegaat. Biertje hier, cocktailtje daar, ’s avonds lekker eten, ver- volgens weer opstap om uiteindelijk de avond af te sluiten met een vette hamburger of iets   in die richting. De dag erop in comateuze toestand ontnuchteren op het strand, waarna alles weer van voren begint.

Toch word ik er steeds op geattendeerd dat de vakantieperiode een moeilijke periode is om   af te vallen. Er is weinig regelmaat en de verleidingen zijn groot, daarom heb ik ook tegen    mijn vrienden gezegd dat we een actieve/ avontuurlijke vakantie moeten houden. Ik denk aan zwemmen, kanoën, wandklimmen, waterskiën, voetballen, tennissen, fietsen, wandelen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Op die manier hoop ik dat ik toch goed de zomer door-  kom. Het zal echter wel een heel georganiseer worden om dat voor iedereen in te kunnen plannen tussen alle vakantiebaantjes door.     

Ik heb al even niks meer van me laten horen, dus vandaag weer een kort verhaaltje. Als je naar de kilo’s kijkt dan zal je wel denken dat het erg goed gaat, al 27 kilo eraf sinds de laatste weging. Dat is natuurlijk ook niet slecht, maar ik vrees de volgende weging. De afgelopen maand gaat het niet zo goed met het BenFit-programma. Ik heb de sportschool al een maand niet gezien. Ook met eten gaat het niet zo goed en ik lijk helemaal terug te vallen in mijn       oude patroon. De frituurpan staat weer steeds vaker aan, de biertjes gaan iets te makkelijk naar binnen en ook een midnight-snack gaat er wel in. Het nieuwe is er van af, en langzaam maar zeker sijpelt de discipline bij me weg. Het gaat al een tijdje zo, maar dit was telkens nietop de weging te zien. De kilo’s bleven ervan afgaan, maar dat kan niet goed gaan, vandaar dat ik denk dat ik op de volgende weging door de mand ga vallen. Ik heb er zelfs al over nage-dacht of ik dat wel erg vind. Ik denk namelijk van niet. Ik weet namelijk dat ik er niks voor heb gedaan. In de vorige weken werd mijn slechte gedrag beloond, door met een slecht eet- en sportpatroon toch af te vallen. Als nu blijkt dat ik ben aangekomen (voor het eerst in meer dan 5 maanden) zou dat de stimulatie moeten zijn om weer serieus aan de bak te gaan.

De vakantie zit er al weer aan te komen en dan is er weer tijd in overvloed om die laatste kilo’s te tackelen.

Ik heb nog wel een klein lichtpuntje. Ik heb namelijk mijn Propedeuse gehaald op school, voorlopig zitten ze dus nog aan me vast en raken ze me niet meer zo makkelijk kwijt.

Groetjes,

Joep Vos

Poeh, poeh, meer kan ik er niet van maken. Ik zal u vertellen hoe ik mij op dit moment voel.  Een vriendin van me vroeg aan het begin van de week of we niet een keertje konden gaan borrelen. Zo gezegd zo gedaan en donderdagavond (studentenavond) gingen we met zijn tweeën de grote stad in. We begonnen op de markt, waar het heel braaf begon met een spa rood. Ik moest ook nog iets eten en heb toen een heerlijke ceasar salad op. De bodem was gelegd en we konden er tegenaan gaan. Vervolgens zijn we naar stratumseind geweest waar we begonnen op het terras met een heerlijk witbier. Niet veel later gingen we de kroeg in en  de baco's, wisky's, en biertjes stroomden rijkelijk. Toen kreeg ik een heldere ingeving (die heb ik 1 keer in de zoveel tijd), ik moest de dag erop weer bij Myra komen. Daar had ik even geen rekening meegehouden, laat staan dat ik mijn stukje al had geschreven wat u nu aan het lezen bent. Uiteindelijk was is rond half drie thuis en ben ik maar meteen gaan slapen. Vijf uur later liep de wekker al weer af. Ik voelde me hondsberoerd want ik kan helemaal niet meer tegen de drank. We moesten toch naar Myra, want afspraak is afspraak. Tot mijn grote verbazing was er weer meer dan een kilo vanaf gegaan. Dat had ik totaal niet verwacht, want ik heb op het moment juist het gevoel dat de discipline er een beetje uit aan het gaan is.

Na het weegmoment meteen doorgereden naar school, want ik moest nog het één en ander doen voor de studievereniging. Eerst nog even een nieuw stukje typen voor de Eykelbergh en Hint. Dat ben ik nu dan aan het doen. Het gaat niet van harte en ik ben blij dat er banken staan in het hok van de studievereniging. Daar lig ik nu dan ook op. Languit, onderuitgezakt  op de bank met de computer op mijn schoot.

Groetjes,

Joep

De laatste keer dat ik bij Mira op de ‘weegschaal’ werd geroepen kwam de weging uit op precies 100.0 kg. Uiteraard was ik hier heel blij mee, maar ja dan kan je weeg je nog steeds niet onder de 100 kilo. Dit kon ik uiteraard niet accepteren en ben meteen hard gaan sporten. Na een uurtje goed zweten en niet teveel drinken ging ik weer op de weegschaal staan. Succes, de weging kwam uit op 95.5 kg. Ik kon met een gerust hoofd de sportschool verlaten en aan iedereen gaan vertellen dat ik eindelijk na zoveel jaren weer eens onder de 100 kilo woog.

Mensen vragen me wel eens of het nu mee- of tegenvalt. Ik vind dit echter een heel moeilijke vraag om te beantwoorden. Aan de ene kant valt het mee, als je kijkt naar het mooie resultaat dat ik geboekt heb ik relatief weinig tijd. Aan de andere kant valt het tegen, want ik mijn leven totaal anders moeten inrichten. Van de dagelijkse vettigheid, naar gezond en gevarieerd (zelfgemaakt) eten. Maar niet alleen je eetpatroon moet veranderen. Je hele week gaat er anders uit zien, want de sportschool komt er nog 2 of 3 keer in de week bij.

Deze week ben ik voor het eerst op de fiets naar school gegaan. Het was te doen, maar leuk vond ik niet. Zeker met een flinke portie tegenwind, maar voorlopig blijf Ik er (als het goed weer is) wel mee doorgaan.

Groetjes,

Joep

Druk, druk, druk. Anders kan ik het niet omschrijven. De tentamen week is op school net achter de rug. Normaal betekent dat dat de rust is wedergekeerd. Niks is minder waar, ik heb het nog nooit zo druk meegemaakt op school. Misschien dat dit komt doordat de schoolleiding het nodig vond om de periode (drastisch) in te korten met maar liefst 3 weken. Waar het normaal 8 weken duurt is dat nu nog maar 5 weken. Mocht je toevallig denken dat we daarmee ook minder lessen hebben dan kom je bedrogen uit. De 3 weken die we nu niet meer hebben, hebben ze vrolijk ondergebracht bij de overige 5 weken die we wel volgen. Het gevolg is dat ik nu dagelijks van 9 tot 5 uur op school zit. Misschien begrijpt u dat het sporten er nog steeds een beetje bij in schiet.

Rond 5 uur uit, betekent meestal dat ik rond een uurtje of zes thuis kom. Vervolgens moet ik mijn eten gaan klaarmaken, eten en opruimen, dan is het ondertussen half 8 en is de zin om te gaan sporten niet meer aanwezig.   

Het weer werkt ook niet echt mee, ik heb nog steeds de intentie om met de fiets naar school te gaan. Helaas blijven de weersvoorspellingen negatief en wil ik niet het risico lopen om 20 km. door de regen te moeten fietsen. Desondanks ben ik toch al een aantal keer op de fiets gesprongen om alvast te wennen aan de beweging. Laatst had ik ook de hond meegenomen toen ik ging fietsen. Achteraf was dit niet zo slim. Ik had net iets te ver gefietst voor de hond. De volgende ochtend probeerde onze Chip (de hond) met man en macht op te staan van kleed. Hij had er veel moeite mee en ik denk dan ook dat hij te kampen had met hevige spierpijn. De volgende keer misschien toch maar een iets kleiner rondje fietsen als ik de hond meeneem.

Groetjes,                                                                                                           

Joep

Allereerst wil ik mijn excuses maken voor het ontbreken van mijn artikel de vorige keer. Het was me even ontschoten en toen ik eraan dacht was de deadline voor de artikelen al ruimschoots voorbij.

De eerste 12 weken zitten erop, in totaal 22 kilo afgevallen. De eerste vijf kilo op eigen krachten en vervolgens nog eens 17 kilo met het BenFit-programma. Daarmee heb ik de eerste doelstelling gehaald en duskan ik met een gerust hart blijven sporten bij de Paal.

 Een goed begin is het halve werk zeggen ze meestal, maar dat is bij mij niet helemaal het geval. Mijn gewicht is de laatste weken gestagneerd en blijft hangen zo rond de 102 kilo. Helaas kan ik daar maar één schuldige voor aanwijzen en dat ben ikzelf.  Ik merk namelijk dat de discipline er een beetje uit begint te gaan. In januari ging ik er nog vol tegenaan maar dat begint nu na drie maanden tijd wat te minderen. Ik moet er ook opletten dat ik niet teveel zondig, maar die ongezonde dingen zijn zo lekker. Zeker nu na de Pasen moet ik goed opletten, want de eieren (zowel gekookt als chocola) gingen er goed in.

Afgelopen week heb ik weer een nieuw sportprogramma gekregen. Drie dagen later nog steeds spierpijn dankzij Ad. Ik denk dat ik hem voortaan ‘de beul’ ga noemen.

Ik stond zelf wel een beetje van mezelf te kijken. Eén van de oefeningen was dat ik mezelf moest opdrukken. Drie series van twaalf, drie maanden geleden was het me niet gelukt en ik had eigenlijk verwacht dat het me die dag ook niet zou lukken. Niets was minder waar, het was gelukt, maar dat had wel zijn prijs. Diezelfde avond kon ik niet op mijn zij slapen, vanwege de spierpijn in mijn armen. Alles voor het goede doel zullen we maar zeggen.

Vanaf nu (of eigenlijk vorige week) zal ik niet elke week meer een verhaaltje schrijven, maar om de week.

Groetjes,                                                                                                                                                                     Joep

Ik heb deze week nog niet op de weegschaal gestaan, dat gaat straks pas gebeuren. Ik denk echter dat we deze week wel weer een tegenvaller mee gaan maken. Op school komt de tentamenweek alweer langzaam in zicht en op het werk komen we iemand te kort dus ook daar is het aanpoten. Het sporten schiet er dus ook deze week weer bij in. Ik ben afgelopen week wel wezen wandelen. Vanaf de markt in Valkenswaard naar huis, toch goed voor zo’n 8 km.

Het is wel zaak dat ik er nu weer hard tegenaan ga. De eerste twaalf weken van het Benfit-programma zitten er bijna op, dus als ik nog even goed mijn best doe kan ik die met een super resultaat afsluiten. De twaalf weken zitten er dan al wel bijna op, het moeilijkste moet nog gaan komen. De discipline erin houden gaat ook steeds moeilijker. In het begin is alles nog nieuw en ga je er vol goede moed in. Nu 3 maanden later begint het toch al moeilijker te worden om je overal goed aan te houden. Zeker als het goed gaat, van de ene kant een goede motivatie om door te gaan. Aan de andere kant ga ik dan denken ‘ach ik mag mezelf ook wel eens belonen’. Wanneer je dan ook merkt dat dit geen gevolgen heeft gehad voor de weging, pak je de week erop iets meer ongezonde dingen totdat je een keer tegen de lamp loopt. Dat kan deze week best eens gaan gebeuren. Dan weet ik ook meteen wat me weer te doen staat.

Groetjes,                                                                                                                                                                  

Joep

Deze week is er weer reden voor een klein feestje. Waar vorige week mijn gewicht nog stagneerde, is er deze week weer 3 kilo van vanaf. Daarmee heb ik het avondje stappen van vorige week weer meteen goed gemaakt. Ik had overigens niet verwacht dat er weer zo'n goed resultaat geboekt was. Het sporten is er deze week namelijk een beetje bij ingeschoten. Waar ik normaal zo'n drie keer per week naar de sportschool ga, ben ik deze week maar 1keertje geweest.  Gelukkig begint de zon weer volop te schijnen en de eerste afspraken voor een potje te tennis zijn ook al gemaakt. Als de watertemperatuur nu nog een beetje gaat stijgen dan kunnen de kano's voor de dag gehaald worden en kunnen we de Dommel weer onveilig gaan maken.

Ik wil binnenkort ook nog steeds met fiets naar school gaan. Zeker met het weer van de afgelopen week. Alleen zal dat nog niet meevallen zonder fiets. Dus als er iets te regelen valt met iemand dan hoor ik dat graag. 

Het goede weer heeft zo'n zijn voordelen, zo kunnen we lekker buiten gaan sporten, tennissen, voetballen, zwemmen, kanoën, enz. enz. Maar er zijn zeker ook nadelen aan het goede weer. Het studie-ontwijkend-gedrag wordt zeker gevoed door de warme zonnestralen. De binnenplaats op school zit helemaal vol en de terrasverzoekjes stromen ook aan alle kanten binnen. Het is natuurlijk altijd gezellig om met goed weer op het terras te gaan zitten. Alleen is het verlangen naar een trappistje of een heerlijk witbiertje dan ook in zekere mate aanwezig. Gelukkig kan ik me hier goed tegen weren en wordt het dan toch vaak een kopje thee, een watertje en af en toe is een vers geperste jus d'orange.

Binnenkort gaan we ook eens experimenteren met het maken van ijs. Op de sportschool lagen recepten voor mager ijs en dat gaat er met dit weer natuurlijk wel in. Benieuwd of het gaat lukken, maar dat laat ik volgende week wel weer weten.

Groetjes,                                                                                                                                                       

Joep

Deze week heb ik voor het eerst een tegenvaller meegemaakt. Mijn lichaamsgewicht is minimaal afgenomen, maar veel erger nog, mijn vetmassa was 6 ons toegenomen. Ik was er al bang voor dat dat deze week zou gebeuren.

Afgelopen zaterdag had ik een feest van een klasgenoot van mij. Hij woont anti-kraak in een oud klooster. Dat moest dus wel een spectaculair feestje worden. Bij aankomst bleek echter dat het feest niet in het klooster zelf was, maar in de achtergelegen schuur. Het was niet heel druk, maar wel gezellig en het hoogtepunt van de avond was toch wel het voeren van Chef de Shetlander. Bij het klooster hoort ook nog een gigantische tuin, ik heb me dan ook maar meteen uitgenodigd voor het tuinfeest dat in de zomer wordt gehouden.

Rond half een kwam Peter (ook een klasgenoot van mij) met het idee om naar Den Bosch te gaan om daar nog te gaan stappen met zijn vrienden. Ik was nog nooit wezen stappen in Den Bosch, dus zo gezegd zo gedaan.

Rond een uurtje of 1 kwamen we aan in Den Bosch, waarna we, als ik me niet vergis naar de P79 gingen. Een club weggestopt ergens in een kelder. Bij de garderobe ontmoette ik meteen al enkele vrienden van Peter. Niet veel later ging de pot rond. Ik stond voor een moeilijke keuze. Bleef ik braaf water drinken of stopte ik ook wat geld in de pot en deed ik gewoon mee met de rondjes. De keuze was snel gemaakt. Ik mocht al met ‘de vrienden’ van Peter opstap, dan moest ik me ook maar een keertje van mijn goede kant laten zien. Ik besloot om mee te potten. De biertjes gingen er goed in en toen ik dacht dat het afgelopen was, gingen we gewoon verder bij iemand anders thuis. Uiteindelijk waren we zondagmorgen om 8:00 uur thuis. Dat heb ik geweten aangezien ik die dag ook nog moest werken.

Voorlopig maar even geen alcohol voor mij, het is natuurlijk nog wel steeds de bedoeling dat de kilo’s er van af gaan in plaats van erbij.

Groetjes,                                                                                                                                                                   

Joep

www.joep4bosnie.nl

Ik heb eindelijk de foto's ontvangen van de sportschool. Dus laat ik daar maar eens mee beginnen. Een aantal zullen de foto's misschien al hebben gezien op mijn website www.joep4bosnie.nl. Het webadres is iets of wat anders dan vorige week, maar dit komt omdat de domeinnaam is geregistreerd. Met dank aan eetcafé de Woeste Hoeve. Voor de mensen die de foto's nog niet hebben gezien, zie hier. (staan wel in krant, hier kunt u ze vinden onder het kopje foto's)

welke van foto van week 1 is en welke van (ik denk) week 6 of 7 mag u zelf uitmaken. Mocht u het niet kunnen zien aan het lichaam dan aan de haren wellicht wel.

Verder ben ik deze week weer druk bezig geweest in de sportschool. Het normale sportschema laat ik even links liggen. Ik ben sinds maandag bezig met de 20 km. op de fiets, de afstand van mijn huis naar school (19,7 km. volgens routeplanner). Het viel echter nog niet mee. Met de conditie zat het wel goed, de verzuring in mijn benen viel wel mee, maar het zadel werd na elke kilometer harder. Uiteindelijk heb ik de er 48 minuten over gedaan. Lang nog niet slecht, maar voorlopig oefen ik het nog even in de sportschool en wacht wat mooier weer af voordat ik echt naar school ga fietsen. Bovendien moet je dan ook (degelijke) fiets hebben. Iets wat er nu nog ontbreekt. Ik heb wel ergens een fiets, tenminste ik denk dat het een fiets is, maar die zit verborgen achter een dikke laag roest. Daar haal ik waarschijnlijk het einde van de straat niet eens mee. Eerst op zoek naar fiets dus. Mocht er iemand toevallig nog een fiets voor een prikkie te koop hebben dan bied ik me graag aan. U kunt me bereiken via joep.vos88@gmail.com of laat een berichtje achter in het gastenboek op www.joep4bosnie.nl. Het moet natuurlijk wel om een goede fiets én een goede prijs gaan hè, want van een fiets kunnen er natuurlijk geen bouwmaterialen gekocht worden.

Morgen weer wegen, na 16 kilo zal het waarschijnlijk wel niet meer zo hard gaan, maar dat zien we morgen wel weer.

Groetjes,                                                                                                                                                                     

Joep

www.joep4bosnie.nl