week 5

Ondertussen is de dooi goed ingetreden na de hevige vrieskouw. De dikke laag ijs die er op veel vennen en meren lag is al bijna helemaal gesmolten. De schaatsen kunnen weer ingevet en opgeborgen worden. 

Het schaatsen ging me redelijk goed af. Ik kan redelijk goed normaal schaatsen, alleen kan ik niet altijd normaal doen. Er waren dan ook de nodige valpartijen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook een potje ijshockey met de jeugd van Borkel & Schaft liet ik niet links liggen.

Ik vond het schaatsen heel leuk om te doen, het was voor mij dan ook een excuus om even niet naar de sportschool te gaan. Het is toch een goede work-out geweest. Ik was vergeten dat schaatsen namelijk niet alleen leuk is, maar ook nog eens heel vermoeiend kan zijn. De nodige spierpijn is dan ook niet uitgebleven, ik weet alleen niet of die van het schaatsen, het vallen of het opstaan was.

Het koude weer zorgde ook voor de nodige tegenslagen. Zoals gewoonlijk wou ik op vrijdag naar de sportschool gaan voor mij wekelijkse weging en gesprek met Yvonne. Mijn auto had er echter niet zo'n zin in om mee te werken en weigerde dan ook te starten. Dit probleem was al eerder bekend en de dag ervoor had ik nog startkabels gehaald. Dit waren echter niet de goede en mijn vader zou het wel regelen. Eerst een geleende jumpstarter. Geen succes. Uiteindelijk kwam hij thuis met een sleeptouw en daar had ik die vrijdag natuurlijk helemaal niets aan. Gelukkig ben ik toch nog met mijn brommer op bestemming gekomen. Ondanks de dubbele lagen kleding was het nog steeds erg koud op de brommer met -7. Dit was ik overigens alweer snel vergeten toen ik hoorde dat er weer 2 kg. van af is.

Dan heeft het schaatsen, vallen en opstaan toch zijn vruchten afgeworpen.

Groetjes,

Joep